Piłka Nożna Liga Niemiecka

Hertha Berlin

Hertha Berlin

Bracia Fritz zakładają 25 lipca 1892 roku wraz z Maxem Lindnerem jak również Otto i Willim Lorenz klub dla młodzieży w wieku 16 i 17 lat o nazwie BFC Hertha 92. Nieznane jest dokładne miejsce rozgrywania meczy, ale historia wskazuje na okolice osiedli: Wedding lub Prenzlauer.
Nazwa związku została zapożyczona od parowca, który nosił nazwę imienia ojca jednego z założycieli klubu. Barwy klubu również zostały zapożyczone od statku. Żagle koloru białego i niebieskiego do dziś są oficjalnymi barwami klubu również na koszulkach zawodników.
W 1901 klub dołączył pod nazwą Hertha 92 do ligi niemieckiej (VDB). W pierwszym sezonie gry w najniższej lidze klub zajął drugie miejsce.
Klub w 1904 roku przeniósł się na osiedle Wedding, gdzie za dzierżawę boiska zapłacił z własnej kieszeni Józef Scheber.
Na koniec sezonu 1909/1910 socjaldemokrata Wilhelm Wernicke podaje informacje, że obrót kluby wyniósł 20 020,14 marek złota. Na 16 meczy przyszło w sezonie 17 172 widzów, a klub zarejestrował 177 czynnych kibiców.
Mimo, że w latach 1915 – 1919 toczyła się wojna Hertha nie przestawała grać w piłkę nożną. W trakcie wojny ginie 36 członków klubu.
7 sierpnia 1923 roku dochodzi do fuzji z bardzo silnym finansowo klubem BSC z Berlina. Od tego momentu klub nosi nazwę Hertha BSC. W latach 1926 - 1931 aż sześciokrotnie klub gra w finałach mistrzostw Niemiec odnosząc cztery porażki i zdobywając dwukrotnie najwyższy tytul (w latach 1930 i 1931).
Kiedy powstała trzecia Rzesza naziści zmieniają strukturę w klubie. Nowym prezydentem zostaje Hans Pfeifer a klub strasznie ucierpiał podczas trwania II Wojny Światowej. Płoną trybuny a stadion oblężony jest przez miny piechotne. Po kapitulacji aliantów klub stara się odbudować Wilhelm Wernicke. pomaga później przy odbudowie z Hertha BSC.
W latach 50 dochodzi do kilku spotkań z lokalnym rywalem TeBe Borussia. Pada nawet pomysł połączenia obu klubów, ale głosowanie członków w którym aż 263 było przeciwnych i tylko 3 głosy były za fuzją – odpowiada jasno na pytanie co Hertha ma do powiedzenie w sprawie połączenia obu drużyn
Hertha staje się w Berlinie klubem numer jeden, a na mecz na Olympiastadion gdzie przeciwnikiem jest klub z Norynbergii przychodzi aż 55 000 widzów. Po remisie 1 - 1 zawodnik z Berlina Helmut Faeder traktowany jest jako jeden z najważniejszych graczy klubu w jego historii.
Lata 1965 – 1968 to kolejny trudny okres dla klubu z Berlina w którym ogromne znaczenie miał mur stojący w mieście. Klub stara się wykupić kilku zawodników oferując pieniądze za co Hertah otrzymała wyrok sądowy. Według władz DFB klub z Berlina złamał status ligi za co nie straci licencji sportowej, ale zostanie zdegradowany do najniższej klasy rozgrywek.
Hertha do najwyższej klasy rozgrywek wróciła w 1968 roku. To właśnie wtedy zwiększa się wśród mieszkańców Berlina zainteresowanie meczami. Na meczu przeciwko 1. FC Koln 26 września 1969 roku na Olympiastadion przychodzi aż 88 075 widzów.
Hertha ponownie zamieszana jest w skandal korupcyjny za co zostaje ukarana karą 6 milionów marek i klub stanął przed wizją upadłości. Ówczesny prezydent klubu Heinz Warneke ogłasza jednak, że Hertha nie jest na sprzedaż.
Klub w kolejnych latach wzmacnia się sportowo między innymi poprzez zakup środkowego pomocnika Ericha Beera. Hertha dwukrotnie (w latach 1977 i 1979) dochodzi do finału Pucharu Niemiec.
W kolejnych latach pojawiają się nowe plany fuzji. Połączyć chce się TeBe oraz SC Charlottenburg. Pomysły sprowadzane są przez krytyków jako FC Utopia.
W 1986 klub spada do ligi regionalnej. Do 2 Bundesligi wraca dopiero w sezonie 1988/1989.
11 listopada 1989 roku Hertha rozgrywa spotkanie z SG Wattenscheid na którym pojawiło się 44 174 widzów. Wśród osób na stadionie jest blisko 11 000 fanów ze wschodnich Niemiec, którzy na stadion otrzymali darmowe wejściówki. W tym dniu powstaje przyjaźń pomiędzy kibicami Herthy i Union Berlin. Rok później organizowany jest mecz towarzyski pomiędzy tymi zespołami, który na stadion sprowadza 51 270 widzów. W tym roku Hertha BSC awansuje do wyższej klasy rozgrywek.
Powrót do najwyższej klasy rozgrywek trwał jednak tylko 12 miesięcy. Ostatnia w tabeli Hertha z dziewięcioma punktami na koncie powraca w 1991 roku do drugiej ligi. W 1994 roku klub posiada aż 10 milionów marek długu. W 1993 roku niespodziewanie zawodnicy awansowali do finału Pucharu Niemiec, w którym ostatecznie przegrali 0-1 z Bayerem Leverkusen.
W 1994 roku urząd Prezydenta w klubie przejmuje Manfred Zemaitat. Jego przedsiębiorstwo inwestuje w klub 4,5 miliony marek. Dzięki temu Hertha BSC startuje w drugiej lidze z budżetem 9,36 miliona.
Jürgen Röber w 1996 roku został trenerem berlińskiej Herthy. To on sprowadza do stolicy Niemiec Michaela Preetza. Do klubu dołącza Dieter Hoeneß, który niegdyś wspólnie z Jürgen Röber pracował w VfB Stuttgart.
W meczu z 1. FC Kaiserslautern 7 kwietnia 1997 roku przed 75 000 widzów Hertha wygrywa 2-0 zapewniając sobie awans do Bundesligi.
Do drużyny dołącza aż ośmiu nowych zawodników w tym aż sześciu spoza Niemiec. Wśród nich jest również holenderski gracz Bryan Roy jest także. Początek pierwszego sezonu w Bundeslidze wygląda bardzo obiecująco. Mecz otwarcia z Borussią Dortmudn sprowadza na stadion w Berlinie aż 71 563 a JHertha remisuje z aktualnym Mistrzem Niemiec 1-1. Kolejne mecze jednak Hertah przegrywa i dopiero wygrana 3-1 z KSC zmienia bieg wydarzeń.
Do drużyny dołącza dwóch nowych Andrea Thom z Glasgow i Neuendorf Andrei z Bayer Leverkusen. 14 lutego 1998 roku Hertha pokonuje na własnym stadionie wielki FC Bayern. Po porażce 1-3 przeciwko 1860 Monachium Jürgen Röber jest bliski utraty stołka trenerskiego. Ostatecznie jednak klub z Berlina utrzymuje się w Bundeslidze w sezonie 1997/1998 na 11. miejscu w tabeli.
W sezonie 1998/1999 do Herthy dołącza Dariusz Wosz – niemiecki piłkarz z polskimi korzeniami (urodził się na Śląsku). Hertah w lidze gra coraz lepiej. W listopadzie ponownie zostaje pokonany przez Herthę wielki klub FC Bayern. Jedynego gola w tym spotkaniu zdobył Michael Preetz. To właśnie w tym sezonie napastnikz Berlina został królem strzelców.
Hertha wzmacnia się personalnie. Do klubu przychodzi Sebastian Deisler i Ali Daei. Oficjalną maskotką klubu zostaje Herthinho, co spodobało się w szczególności najmłodszym fanom z Berlina. W sezonie 1999/2000 Hertha gra bardzo dobrze plasując się w górnej części tabeli. Dodatkowo klub ze stolicy Niemiec świetnie spisuje się w Lidze Mistrzów pokonując na własnym boisku FC Chelsea (2:1) i AC Milan (1:0). Hertah sensacyjnie awansowała do półfinału rozgrywek. Menedżer Dieter Hoeneß przeprowadza najdroższe w historii klubu transfery ściągając do klubu m.in. Alexa Alvesa. Intensywność spotkań sprawia jednak, że Hertha plasuje się w środkowej części tabeli.
Dobra koncentracja w końcowej fazie sezonu sprawia, że zawodnicy Jürgena Röbera awansowali na szóste miejsce w tabeli co oznaczało grę w międzynarodowych pucharach w kolejnym sezonie.
W tym sezonie Hertha po raz trzeci w swojej historii zdołała awansować do międzynarodowych rozgrywek u boku takich klubów jak FC Bayern czy Bayer Leverkusen zajmując piąte miejsce w tabeli.
Sezon rozpoczął się od zmian personalnych u włodarzy klubu. Przewodniczącym rady nadzorczej został profesor dr Ruperta Scholz. Hertha grała dość dobrze, ale po klęsce 2-5 w Unterchaching zawodnicy musieli się mocno tłumaczyć swoim fanom za słabą postawę. Na Olympiastadion przed kolejnym spotkaniem ligowym przeciwko 1. FC Koln Michael Preetz jako kapitan zespołu przeczytał wyjaśnienie graczy i obiecał poprawę.
Sezon 2000/2001 fani zapamiętają również dzięki wspaniałej bramce strzelonej przez Alexa Alvesa z 52 metrów, uznanej za gol roku. 19 listopada 200 roku w Estrel Hertha zwołała zebranie na którym omówiono przyszłość piłkarskiego klubu.
Zespół z Berlina w Pucharze UEFA nieszczęśliwie trafił na silny zespół jakim był Inter Mediolan. Co prawda berlińczycy nie przegrali żadnego z dwóch spotkań (zremisowali 0-0 i 1-0) ale gorszy stosunek bramek straconych na własnym boisku zadecydował o odpadnięciu z europejskich rozgrywek. Potem przyszły grudniowe porażki w Bundeslidze z drużyną Bayernu i z zespołem z Leverkusen. W końcowej fazie sezonu Hertha zdołała jednak odrobić straty i ponownie zakwalifikować się do Pucharu UEFA.

W tym sezonie Hertha BSC po raz czwarty w swojej historii wystąpiła w rozgrywkach międzynarodowych. Sezon klub z Berlina ukończył na czwartym miejscu z dorobkiem 61 punktów. Po klęsce 0-1 w Cottbus swoją posadę stracił trener Jürgen Röber, którego zastąpił Falko Götz.
Hertha sezon 2001/2001 doskonale rozpoczęła – pokazując wysoką formę w Pucharze Niemiec. Doskonale spisywali się w składzie w szczególności dwaj zawodnicy: Marcelinho i Sebastian Deisler.
W lidze Hertha rozpoczęła niezbyt fortunnie przegrywając na własnym boisku spotkanie z Borussią Dortmund przy 55 000 widzach, mimo lepszej postawy zawodników z Berlina. Losy odwróciły się dopiero w trzeciej kolejce, gdzie bramki zdobyli Deisler i Preetz co cało zwycięstwo we Freiburgu. Czwarta kolejka to porażka w Cottbus.
W niemieckim pucharze Hertha strasznie męczyła się z pobliskim Babelsbergiem, ale ostatecznie wygrała 2-1. Na dwa dni przed meczem z 1. FC Koln przedstawiono nowego sponsora klubu – firmę Arcor. W pierwszym meczu Pucharu UEFA berlińczycy pokonuję belgijski zespół Westerlo.
Najgorsza forma pojawiła się w 9. kolejce Bundesligi. Hertha przegrywa z SV Hamburger 4-0 tracąc dodatkowo z powodu kontuzji Sebastiana Deislera. Menedżer Dieter Hoeneß interweniuje w szatni zawodników po spotkaniu ostro krytykując ich grę. W pucharze UEFA Hertha pojechała zagrać spotkanie z zespołem Viking Stavanger. Na miejscu pseudokibice z Berlina zabierają miejscowej drużynie koszulki klubowe i tylko dzięki interwencji Dietera Hoeneßa dochodzi do tego spotkania.
Po zwycięstwie 1:0- w Stavanger Hertha do przerwy świątecznej w grudniu pozostała bez porażki. Rok 2001 klub kończy na szóstym miejscu w tabeli. W pucharze UEFA klub w dwumeczu przegrywa z Servette Genewa i odpada z rozgrywek.
Jeszcze przed końcem roku kalendarzowego menedżer Dieter Hoeneß oznajmia, że za porozumieniem stron klub rozstanie się z trenerem Jürgenem Röber. Ta decyzja została podjęta już po meczu w Hamburgu, ale ze względu na spokój całej drużyny została zawieszona do końca sezonu.
Potem rozpoczęło się pasmo przegranych. Pomimo, że Hertha prowadziła z FC Koln w Pucharze Niemiec do 87. minuty – przegrała to spotkanie 1-2. Rozczarowanie w Berlinie było olbrzymie, tym bardziej że porażka miała miejsce na Olympiastadion. Najbliższy mecz z Cottbus miał być decydujący w kwestii trenera Jürgena Röber. Hertha BSC na pięć minut przed zakończeniem spotkanai traci bramkę i przegrywa 0-1. Dzień później do swojego domu trenerów zaprosił menedżer Dieter Hoeneß. W czasie rozmowy zostaje zwolniony trener a na jego miejsce przychodzi do klubu Falko Götz i Andrei Thom.
Hertha BSC pod okiem nowego trenera wygrywa siedem kolejnych spotkań z rzędu. Na własnym boisku Hertha wygrywa m.in. z 1. FC Kaiserslautern (5:1) i Hamburger SV (6:0). Trener na koniec sezonu ma bardzo dobry bilans – spośród 13 spotkań przegrał tylko trzykrotnie.
Hertha już po raz piąty ma możliwość pokazania się na arenie międzynarodowej. Trenerem klubu z Berlina zostaje Huub Stevens. Sezon 2002/2003 to również okres, w którym Hertha świętuje swoje 110. urodziny.
Trzy pierwsze spotkania w Bundeslidze dają trzy remisy. Najpierw mecz z Borussią Dortmund, gdzie bramkę zdobywa Goor. Potem remis 1-1 z VFB Stutgart oraz bezbramkowy remis z FC Schalke 04. Potem rozczarowująca poraża w Pucharze Niemiec oraz klęska 1-2z Borussią Mönchengladbach.
W pierwszym meczu pucharu UEFA klub remisuje bezbramkowo z FC Aberdeen. W rewanżu dopiero w 90. minucie Michael Preetz głową zdobywa zwycięskiego gola. Po dwóch wygranych w lidze (z Norynergią2:1 i z Cottbus 2:0) Hertha BSC remisuje z Leverkusen 1-1. W Pucharze UEFA trafia na Apoel Nikosia wygrywając pierwsze spotkanie 1-0 (bramkę zdobył Bartosz Karwan) a drugie 4-0. Kolejny mecz to porażka w lidze z Bochum (0-3). Nastroje w klubie poprawiają dwie koleje wygrane.
W kolejnej rundzi Pucharu UEFA na Olympaistadion Hertha rozgrywa mecz z FC Fulham, który wygrywa wynikiem 2-1. Bezbramkowy rewanż daje awans klubowi z Berlina do dalszej fazy. Pierwszą część sezonu klub ze stolicy Niemiec kończy jednak na odległym dziewiątym miejscu.
Obóz treningowy w tureckim Belek przynosi rezultaty w postaci zwycięstwa w meczu z Borussią Dortmund i w Stuttgarcie. Potem dwie kolejne wygrane z Schalke oraz w Monchengladbach. Niestety Hertha odpada z Pucharu UEFA.
W Bundeslidze Hertha zaczęła natomiast wpinać się ku górze. Zwycięstwo przeciwko 1860 Monachium (6:0), Noryndebrze (3:1) i Cottbus (3:1) dało wyraźny awans o kilka pozycji. . Z zwycięstwem przy Bawarczyk może osadzić się 04 Leverkusen, które znajdują się akurat w walce zejścia, Hertha BSC całkiem u góry. Hertha BSC unieważnia po rozczarowującym przedstawieniu 1:4- klęska, przecież to zwycięstwa przeciw Bochum następują po tym (1:0), w Rostock (1:0) i przeciw Hanowerowi 96 (2:0).
W ostateczności po nerwowej końcówce sezonu Hertha zdobyła szóste miejsce w tabeli. Po sezonie z klubu odchodzą: Nené, Rob Moza, René Tretschok, Stefan Beinlich, Jolly Sverrisson i Michael Preetz.
Jeden z bardziej burzliwych sezonów w historii klubu. Hertha BSC przed sezonem zakłada sobie jako główny cel walkę o Ligę Mistrzów – a ostatecznie dopiero w przedostatniej kolejce zapewnia sobie utrzymanie w Bundeslidze. Trener Huub Stevens i jego asystent Holger Gehrke po porażce 1-6 w Pucharze Niemiec przeciwko Werder Brema muszą pakować walizki i puścić klub. Ostatecznie Hertha kończy sezon na 12 pozycji.
Drużyna rozpoczęła przygotowania w austriackim Montafon uskrzydlona wzmocnieniami. Do Herthy dołącza trójka nowych graczy: Fredi Bobic, Niko Kovac i Artur Wichniarek, aby zrealizować ambitny cel dotarcia do Ligi Mistrzów. Przed startem sezonu odbywa się pożegnalny mecz Michaela Preetza i Jolly Sverrissona z Galatasaray Istambuł.
Start rozgrywek przebiegł zupełnie inaczej niż to zaplanowano. Pierwszy mecz i porażka 3-0 z Werderem Brema. Na domiar złego kontuzji w tym spotkaniu doznaje Marcelinho. Po kilku spotkaniach Hertha jest w strefie spadkowej i tylko dzięki remisowi z Bochum klub z Berlina wychodzi ze strefy spadkowej.
Dodatkowo nie wiodło się Herthcie w Pucharze UEFA. Mecz na Olympiastadion przeciwko Groclinowi Grodzisk kończy się bezbramkowym remisem. Na domiar złego Hertha przegrywa 0-1 mecz rewanżowy w Polsce i już po pierwszej fazie rozgrywek odpada z pucharu.
Do składu powraca Marcelinho, ale i to nie ratuje Herthy przed klęską 1-4 z Bayerem Leverkusen. Klub z Berlina spada na ostatnie miejsce w tabeli.
Media oraz wielbiciele z Berlina domagają się zwolnień w klubie. Menedżer Dieter Hoeneß przeprowadza męską rozmowę z trenerem Huubem Stevensem, po której klub z Berlina wygrywa dwa kolejne spotkania. Hertha w tabeli awansowała na 15. miejsce.
Po strzeleniu bramki przez Aleksandra Maldungda i wygranej z Borussią Mönchengladbach Hertah zajmuje już 14. miejsce.
Na dwa dni przed świętami Bożego Narodzenia Hertha zatrudnia nowego trenera, którym został Hans Meyer z którym drużyna przygotowywała się do rundy rewanżowej na wyspie Gran Canaria.
Kolejne mecze w Bundeslidze to huśtawka na pozycjach w końcowej części tabeli. Strefę spadkową klub z Berlina opuszcza dopiero w 30. kolejce spotkań pokonując 1. FC Kaiserslautern. W tym meczu gole zdobył Marcelinho, Fredi Bobic i Polak Artur Wichniarek.
Najważniejszy był mecz w Monachium, gdzie Hertha zagwarantowała sobie utrzymanie w najwyższej klasie rozgrywek. W ostatnim meczu w sezonie mecz z 1. FC Koln obejrzało blisko 57 000 widzów. Klub z Berlina wygrał 3-1 a bramki zdobyli: Marcelinho, Fredi Bobic i Raffael. To był również ostatni mecz dla Gabora Kiraly, który opuścił Berlin. Menedżer Dieter Hoeneß prezentuje również nowego trenera Falko Götza.