ok

Piłka Nożna Liga Polska

ŁKS ŁÓDŹ

Historia piłki nożnej ŁKS ŁÓDŹ
Historia Łódzkiego Klubu Sportowego zaczyna się w 1908 roku, choć formalnie stowarzyszenie zostało zarejestrowane rok później.
W 1912 roku ŁKS zdobył pierwsze mistrzostwo Łodzi, a rok później własnymi siłami zbudował boisko przy ulicy Srebrzyńskiej. W czasach pierwszej wojny światowej piłkarze zamienili stroje sportowe na mundury i walczyli o niepodległość Rzeczypospolitej. W okresie międzywojennym ŁKS stał się najważniejszym stowarzyszeniem sportowym w mieście i takim pozostał do dziś.
Klub był jednym z założycieli polskiej ligi piłkarskiej, a w debiucie - w derbach Łodzi - pokonał Klub Turystów 2:0 po golach Jana Durki. Chlubą międzywojennego ŁKS byli olimpijczycy Wawrzyniec Cyl (Paryż 1924) i Antoni Gałecki (Berlin1936), który uczestniczył także w mistrzostwach świata 1938 roku. Za to najwybitniejszym sportowcem klubu i ulubieńcem publiczności był reprezentant Polski Władysław Król, który na igrzyskach wystąpił jako hokeista, ale uprawiał także narciarstwo, tenis i pływanie.
W 1932 roku ŁKS zajął w rozgrywkach ligowych czwarte, najlepsze miejsce, a swój sukces powtórzyli dopiero w pierwszych powojennych rozgrywkach w 1946 roku.
Sukcesy przyszły w latach 50., gdy szkoleniowcem drużyny został Władysław Król: wicemistrzostwo (1954), Puchar Polski i trzecie miejsce (1957) oraz pierwszy tytuł najlepszej drużyny w kraju (1958). Ikoną klubu był Stanisław Baran, który w wieku 37 lat zdobył w meczu z Górnikiem Zabrze cztery gole. Występujący w dziesięciu ŁKS wygrał 5:1 na stadionie rywala i otrzymał przydomek "Rycerze Wiosny".
W latach 60 idolem łódzkiej młodzieży był Jerzy Sadek, a w następnej dekadzie występował Jan Tomaszewski, najsławniejszy bramkarz w historii polskiej piłki, bohater meczu ma Wembley (1973), finałów mistrzostw świata w NRF (1974) i srebrny medalista igrzysk w Montrealu (1976).
Największą wpadką dekady była stracona szansa na mistrzostwo Polski w 1977 roku, po której przyszły trudne lata 80. Najlepszy występ ŁKS zaliczył sezonie 1987/88, przegrywając brązowy medal z Legią gorszą różnicą goli. W 1994 roku ŁKS dotarł do finału Pucharu Polski (0:2 z Legią), ale wystąpił w Pucharze Zdobywców Pucharów (FC Porto 0:2 i 0:1).
W 1998 roku ŁKS już jako Sportowa Spółka Akcyjna zdobył drugie w historii mistrzostwo Polski, a drużynę prowadzili trenerzy, w przeszłości piłkarze: Ryszard Polak i Marek Dziuba (zawodnik reprezentacji Polski, która zajęła trzecie miejsce na mistrzostwach świata w 1982 roku).
W Europie mistrzowski Łódzki Klub Sportowy zaprezentował się godnie, przegrywając awans do Ligi Mistrzów z jej późniejszym triumfatorem Manchesterem United (0:2 i 0:0) i odpadając z Pucharu UEFA po meczach a AS Monaco (1:3 i 0:0).